PPM 2019 2 MiniatuurHet Pracht-Paren-Concert, inmiddels omgedoopt naar Pracht-Paren-Middag, werd vandaag (16 november) weer georganiseerd in de Ruchte. Het is al weer de negende editie sinds het eerste concert op 29 oktober 2011, eveneens in de Ruchte.
Dit jaar waren er 60 paren die een Gouden of Diamanten bruiloft te vieren hadden waarvan 56 paren waren vertegenwoordigd in de zaal. De burgemeester heette iedereen persoonlijk van harte welkom en na haar openingswoordje waren er diverse optredens gepland. Eén daarvan was het optreden van ons seniorenorkest en wij confisqueerden het podium na de pauze als afsluiting van de middag. En dat werd best gezellig, zeker toen de presentatrice Jetteke Hendriks (u kent haar wel als zangeres, cabaretière en theatermaker) in haar beste Duits ons eerste nummer aankondigde "Wein bliebt Wein...". Hier zat meer "Zummers" in dan dat de hoofdstad van Oostenrijk werd herkend, maar door deze alcoholische aankondiging gingen we dan ook als een speer van start. Verder hebben we natuurlijk de voor dit publiek herkenbare muziekstukken gespeeld en gelukkkig zat een van onze bassisten met zijn vrouw (ook al 50 jaar getrouwd) in de zaal om de hele uitvoering te beoordelen en straks met ons te evalueren... 
U kunt een en ander nakijken op Siris waar ook een heel fotoalbum is geplaatst. Deze foto's zijn alle gemaakt door Eric Driessen evenals de foto bij dit artikel. Klik HIER voor de foto's op Siris. 

 

Eegelshoeve2015Vandaag stond onze repetitie geheel in het teken van een optreden voor de bewoners van Eegelshoeve. Voor deze dinsdagmorgen had onze muziekcommissie een passend aantal nummers geselecteerd, dus geen hardrock of heavy metal of andere gehoorapparatenvernietigende deuntjes, maar wat leuke walsjes, een medley en wat andere herkenbare nummers uit lang vervlogen tijden.
Deze optredens zijn altijd maar van korte duur, zo van 10:30-11:30 uur; het duurt namelijk wat langer voordat iedereen uit bed is (gehaald) en in de foyer geparkeerd staat en om 11:30 uur moet het personeel alweer in de slag om iedereen van de juiste medicijnen te voorzien en aansluitend de tafels te dekken voor de lunch. Maar afijn, in dat uurtje kunnen we de aanwezigen toch laten genieten van wat leuke muziek en bovendien hadden ze een primeur: we hebben voor de eerste keer “Orion” uitgevoerd, een zogenaamde “slow march” waar nog wat aan gewerkt moet worden, maar het kwam er allemaal niet onverdienstelijk uit… Op naar het volgende optreden.

 

Wouterbergen aOp deze regenachtige 6e oktober hebben we ons verzameld bij “Wouterbergen” aan de Nieuwendijk te Someren, voor het verzorgen van een muzikale middag.
Deze uiterst modern ingerichte zorgboerderij, die begin 2019 is geopend, biedt opvang voor mensen die een dagbesteding nodig hebben. Er is veel ruimte in het gebouw en door de grote raampartijen heb je naar alle kanten een praktisch onbeperkt uitzicht. Maar er is veel meer, zoals een grote tuin, een groentetuin en er zijn dieren om te verzorgen, kortom: de deelnemers vinden hier zeker een zinvolle dagbesteding. Klik HIER voor een sfeerimpressie van het complex.

Nou is zondag niet bij uitstek de dag waarop het complex vol zit met de reguliere bezoekers maar een aantal, waaronder verzorgers en begeleiders hadden toch de tijd en gelegenheid gevonden om naar ons te komen luisteren. Maar ook wij waren niet op volle “oorlogssterkte” en zelfs de dirigent ontbrak wegens andere verplichtingen. Dus het was nu aan “onze Guus” om ons te starten, te dirigeren en op tijd weer te laten stoppen. Wouterbergen bEn dat is hem wonderwel gelukt; soms pruttelde er wel eens wat bij de start, werden onderweg een paar hobbels genomen maar voor het merendeel waren we toch allemaal gelijk op de laatste maat… En ook onze slagwerksectie had er zin in want die stond zowat de hele middag in “sportstand” maar dat komt natuurlijk door hun enthousiasme.
In de pauze werden we als echte artiesten in een aparte “foyer” professioneel verzorgd met heerlijke wraps en een hele variëteit aan min-snacks, dus wat dat betreft zouden we volgende week al weer terug willen gaan. Nou zal dat niet volgende week worden maar zeker is dat we hier weer eens terug komen, want het is een prachtige locatie. En degenen die er vandaag niet bij waren hebben heel wat (lekkers) gemist…

 

MeierijHotel Centraal is bij uitstek geschikt voor een gezellig uitwisselingsconcert, niet alleen omdat het zo mooi centraal in het dorp ligt maar ook omdat de zaal een goede akoestiek heeft, ook wanneer deze “uitverkocht” is. En vandaag, zondag 29 september, hadden we een “volle bak” met twee uit de kluiten gewassen orkesten en een voorzitter die de middag enthousiast opende.
Onze gasten, het Regionaal Seniorenorkest de Meierij onder leiding van Jan Hermans, hadden de weg naar de Peel kunnen vinden en vanmiddag mochten zij als eersten hun muzikale kunsten vertonen. En dat is natuurlijk geen probleem als je als dirigent voor een club van 60 muzikanten staat. Met een stevige mars, de Liberty Bell van Sousa, werd het concert geopend waarna de mooiste melodieën van Verdi aan bod kwamen, ditmaal onder leiding van Giovanni Hermans… aldus hun “Mister speaker”.
Een “Tribute to Edith Piaf” (ik dacht: nou komt Jean Hermans voor het orkest staan…) werd gevolgd door Butch Cassidy and The Sundance Kid die op de fiets door de regen de berg afgingen. Jammer dat een van de trompettisten onderweg een klats regen in zijn ogen kreeg maar hij revancheerde zich later geweldig in de Efteling tijdens een potpourri van Bert Kaempfert. En met de vrolijke klanken van Italian Holiday besloot De Meierij hun bijdrage aan deze middag.

Bevrijding 1a MiniatuurOp 20 september 2019 was het 75 jaar geleden dat Someren werd bevrijd. Al weer zo lang geleden dat de meesten het alleen maar kennen van “gehoord hebben”. Maar om toch het gedachten-goed van Bevrijding levendig te houden is het nodig om ook de jeugd hierover steeds weer te informeren.
In dat kader worden in Someren en omliggende gemeenten in de komende maanden diverse projecten georganiseerd onder de naam “Death Valley De Peel”. En aan een van deze projecten heeft ons seniorenorkest deze morgen (26 september) meegewerkt door het spelen van muziek uit de tijd van de bevrijding 1944/1945.
We zaten gezellig bijeengepakt onder de overkapping en luifels van Uncle Buck op het Wilhelminaplein. Tijdens de bevrijding zelf zullen er beslist “Uncle Bucks” meegevochten hebben voor ons, maar die van het Wilhelminaplein was nergens te bekennen; jammer, de zaak bleef gesloten. Maar gelukkig kwamen al snel de groepen jeugd voorbij en konden we hen laten horen hoe de muziek uit die tijd klonk. Niemand kende natuurlijk Vera Lynn (nu nog in leven met haar 102 jaar!) of had ooit gehoord van Lili Marleen maar op het ritme van “Happy Days are here again” werd vrolijk gereageerd en meegeklapt.Bevrijding 3a Miniatuur

Onze dirigent ontving elke groep met een korte inleiding en dat doet hij hartstikke leuk, vroeg wie “We will meet again” kon vertalen, grapte dat onze medley een half uur zou duren (het was ondertussen gaan regenen) en vergeleek uiteindelijk Lady Gaga met Vera Lynn…
Al met al, ondanks de regen en het frisse temperatuurtje, was het gewoon leuk om te doen en over vijf jaar komen we gewoon weer terug!