Eegelshoeve Tovert
Woonzorgcentrum Eegelshoeve heeft op zaterdag 16 september een activiteit georganiseerd om te proberen voldoende geld in te zamelen voor de aanschaf van een zogenaamde Tovertafel voor de locaties Eegelshoeve en zorgcentrum het Witven. Deze tovertafel is bedoeld om mensen die weinig bewegen “om te toveren” tot ware actievelingen.

Met een delegatie van veertien personen uit het Seniorenorkest Groot Someren hebben we de namiddag opgeluisterd met twee korte optredens van zo'n 30 minuten. Evenals de voorafgaande woensdag (zie het bericht hieronder) speelden we walsjes, tangomuziek en enkele serieuze nummers. En als afsluiter klonk “”de Zummerse Hei” door de zaal.
Voorafgaand aan ons optreden was er een loterij gehouden en in de pauze werden de prijzen uitgereikt. Gelukkig waren er veel prijzen en dus waren er veel gelukkig! 
De foto bij dit artikel was van een onbekende fotograaf, maar na flink rechercheren bleek hij toch weer gemaakt te zijn door "onze" Erik Driessen!!. (tekst Wil Aarts).

 

Met een 16-man sterke delegatie uit ons seniorenorkest hebben we vandaag deelgenomen aan het evenement “WIJ uit Someren Noord”. Dit evenement (13 september t/m 3 oktober) behelst een aantal kunstuitingen die via een wandelroute van circa vier kilometer worden bezocht. Hieronder vallen dan niet alleen beelden en schilderijen en dergelijke die op allerlei plaatsen in Someren Noord in elkaar worden geknutseld, maar ook werkstukken van kinderen die op basisschool de Diamant worden getoond of werkstukken van senioren die in Eegelshoeve worden gemaakt en tentoongesteld. De meeste sculpturen en beelden staan in de tuinen van de bewoners die ze hebben gemaakt en vandaar dus de wandelroute.
Weijers1Onze bijdrage bestond uit een mini-concertje van gepland ongeveer 30 minuten in de Weijers. Ditmaal niet in het repetitielokaal maar netjes in de “foyer” en ik kan zeggen “een volle bak” maar dat komt alleen omdat er niet zoveel mensen inpassen... We werden allerhartelijkst ontvangen door onze gastvrouwen Jeanne en Suvada (de Weijers) en Ine van de Ven van de gemeente Someren (afdeling Cultuur) verwelkomde ons.
Natuurlijk komen hier de echte liefhebbers op af om te genieten van een lekker stukje muziek en mensen die nog wat bij willen leren van een mooie uitvoering, dus onze voorzitter zat ook in het publiek! We hebben een selectie van muziek uit verschillende landen gespeeld, wat Mexicaanse melodieën, een Oostenrijkse mars, een mooi stukje filmmuziek, een medley van walsjes en wat Egerländer nummers. Na 40 minuten hadden we onze “speeltijd” al met 10 minuten overschreden en zijn we gaan inpakken, maar niet nadat Ine van de Ven ons had bedankt met de vermelding dat ze aangenaam verrast was door onze muziek! En gelet op het feit dat ze op het gemeentehuis dicht bij de subsidies zit, zal ik met onze penningmeester overleggen dat we haar “warm moeten houden”. Ine, bedankt voor de mooie woorden.
De foto bij dit artikel komt van Marlon Tielemans.

 

Vandaag ging in de Ruchte het 55-ste ziekentriduüm van start en ons seniorenorkest mocht deze driedaagse openen. Driedaagse? Jazeker, want dat is de betekenis van het woord “triduüm”: een driedaagse periode van gebed en bezinning. Zo, weer wat geleerd!
ziekentriduumOnder leiding van onze dirigent Roger Cobben werd de zaal “opgewarmd” met een mooi gespeeld Londonderry Air, ook wel bekend als “Danny Boy”. En de toon was meteen letterlijk gezet: er werd heel oplettend en dynamisch gespeeld en dat wordt dan beloond door de schitterende akoestiek die in de grote zaal van de Ruchte aanwezig is.
“Onze dominee” sprak vervolgens een woord van welkom en merkte fijntjes op dat de fluiten in het orkest het wat moeilijk zouden krijgen, want ze misten er eentje! Nou, bij de baritons was er ook eentje bootje varen, dus hadden wij het ook al warm en toen begreep ik ook waarom mijn jas thuis aan de kapstok was blijven hangen… Ach ja, kan gebeuren, de een heeft gekleurde sokken aan en de ander vergeet zijn jas mee te nemen.
Ook onze andere stukken werden met overtuiging gebracht waarbij de klarinetten in het afsluitende New World Melody, ook met overtuiging, nog even een zelf gearrangeerde maat er tussendoor mixten, maar dat kon de akoestiek in de Ruchte wel aan! 
In haar dankwoord prees de voorzitter Ine Grosfeld ons optreden met de woorden dat ze aangenaam verrast was door het mooie volle geluid van ons orkest, de warme klanken en de gekozen muziekstukken die zeer toepasselijk waren. Nou, die slaan we op en bewaren we in het archief…
Eric Driessen heeft een aantal foto’s gemaakt, ook bovenstaande en de rest wordt opgeslagen in het archief, naast het compliment van Ine Grosfeld, denk ik…

 

Hadden we afgelopen zondag een volle tribune in Thorn, vanmiddag hadden we weer een volle foyer in Sonnehove. Ja, de ouderen uit Someren die zich hier lekker in de watten laten leggen, zijn allemaal muziekliefhebbers en sommigen zijn zelfs goede muziekkenners! En dat bleek weer eens toen de hele zaal bijvoorbeeld zat mee te deinen op een wals van André Rieu of driftig zat mee te klappen op een Sousamedley.
We waren vanmiddag niet voltallig, in totaal met 40 muzikanten, maar zelfs dat past niet meer in de ruimte die we ter beschikking hebben. Het wordt inderdaad tijd voor gegroepeerde ensembles uit het orkest!!Sonnehove 08 17aNadat onze ladyspeaker ons had aangekondigd, waarbij bleek dat ze langzamerhand door haar woordenschat begint te geraken, want onze dirigent Roger Cobben (nog steeds uit Brunssum) werd opnieuw aangekondigd als “onze onvolprezen maestro” (en dan staat hij er altijd bij te grinniken…), zijn we wederom “losgebarsten” met “Wien bleibt Wien”. Dat begint met een stevige inzet waardoor alle gehoorapparaten onverbiddelijk op tilt gaan en dan zie je plotseling alle handen achter de oren verdwijnen: “volumeknopje down, down, down…”(onze ouderen spreken allemaal Engels!). Gevolg is wel dat onze muziek vervolgens fluweelzacht binnenkomt bij ons, vanaf dat moment, aandachtige publiek. Ja ja, een goede programmasamensteller uit de muziekcommissie weet exact hoe je een steeds wisselend publiek assertief moet bespelen!
We hadden ook nog een aardige verrassing in petto want toen een van onze oudste vriendinnen na een kwartiertje binnenkwam, werd zij apart verwelkomd door onze ladyspeaker, want mevrouw Schenkelaars was afgelopen week (12-08) jarig en werd 92 jaar (!) en daarvoor werd een klinkend “Lang zal ze leven” gespeeld want we hebben haar allemaal gefeliciteerd met de wens “en nu op naar de 100” en dan moet je dus nog acht jaar blijven! Dido…
Dido??? Ja, die moet ik even uitleggen. Onze Dulf en zijn vrouw Do woonden voorheen op de Dr. Eijnattenlaan in een huis met de naam “Dido”, pontificaal in hardgebakken geboetseerde rood ingebakken klei geplaatst naast het huisnummer. “Dido” was de uitdrukking van een lachende Dulf naar zijn vrouw als ze weer eens iets had uitgehaald, wat dat dan ook moge zijn. Eigenlijk, zoals Dulf mij ooit vertelde, had hij “Dideau” op zijn huis moeten zetten; dat had de kwaliteit verhoogd, vertelt hij dan lachend… Ik blijf me nog steeds afvragen wat hij allemaal bedoelde…
Afijn, het was weer een fijne middag waarbij bleek dat je met muziek veel mensen blij kunt maken. We komen dan ook snel weer terug in Sonnehove.
De foto bij dit artikel is van Ingrid Aldenzee. Jullie weten niet wie deze knappe dame is maar dat hoeft ook niet, als ik haar ken is dat voldoende!

 

Thorn1Vandaag ging het naar het witte dorp aan de Maas, Thorn, het Mekka van de harmonie- en fanfaremuziek. En dat het hier chauvinisten zijn was wel te merken bij aanvang. Nog voordat we één noot gespeeld hadden kregen we van het aanwezige publiek al een daverend applaus… Onze ladyspeaker kondigde ons namelijk aan als “Seniorenorkest Groot Someren met leden uit de wijde omgeving en ook uit Limburg en dat verhoogt in ieder geval de muzikaliteit…”.
Wauw, dat ontlokte natuurlijk applaus in het Limburgse land, in het orkest begonnen er een paar te blinken en de dirigeerstok van onze Roger Cobben (uit Brunssum) groeide als de neus van Pinokkio…

Afijn, dat was al een goed begin op deze zonnige zondagmiddag, 13 augustus. We zaten op een prachtige locatie bij de Abdij van Thorn, ook wel de Stift van Thorn genoemd, onder een enorm opgespannen en 800 kilo wegend zeildoek; kijk maar eens naar de foto’s. Niet alleen zit je daar droog en beschermd tegen het zonlicht maar er zit ook nog eens een fantastische akoestiek onder. En dat betekende dat we heel goed onze dynamiek zouden kunnen laten horen. Nou dat is aardig gelukt.
Met ‘Wien bleibt Wien’ werd de muzikale middag stevig ingezet met als gevolg dat her en der de terrassen begonnen leeg te lopen en het bij ons steeds drukker werd… We hadden dan ook een zeer afwisselend en luchtig programma met diverse muzieksoorten, van Mexicaanse ritmes tot en met Zuid Amerikaanse tango’s, van stevige Sousa marsen tot en met luchtige walsjes en met als klapper onze Jubileum Medley. Thorn3Daar tussendoor lieten we nog een adelaar rondvliegen met een spanwijdte van twee meter (aldus onze lady speaker) en hebben we met “Free World Fantasy” een mooi concertstuk gespeeld. En het publiek heeft bijzonder genoten, zoals je (nu al) in enkele filmpjes op Facebook kunt zien. Er bleken ook veel Duitsers in het publiek te zitten want na ons laatste nummer riepen die allemaal “zugabe, zugabe” en dus werd het laatste deel van de Jubileum Medley nog maar eens ingezet, waarna met een massaal “Adieu” deze fantastische middag werd afgesloten.
Kijk verder naar het fotoalbum met foto’s van Piet Berkers. In de tijd van de fotorolletjes zou ik er hooguit 36 gekregen hebben maar in dit digitale tijdperk werden het er 155 (!) Ze worden allemaal bewaard maar op de site komt een leuke sortering te staan. Piet, bedankt!
Klik HIER voor een korte filmimpressie.