carat2017Het was vandaag (16 juli) behoorlijk bewolkt maar droog en de temperatuur was aangenaam. Kortom, een perfecte zondag om een mooi concertje te spelen op het Carat in het Warandepark in Helmond. En zo dachten er meer mensen over want er zat flink wat publiek tegenover het paviljoen. Nadat we met vereende krachten alles hadden opgebouwd en iedereen op z’n plaats zat werden we aangekondigd door een lieftallige dame van de organisatie die in ieder geval goed kan rekenen want ze wist de aanwezigen te vertellen dat we vorig jaar ons 25-jarig jubileum hadden en dat we nu dus 26 jaar bestonden! En daar viel niets op af te dingen…
carat2017aDaarna was het de beurt aan onze lady speaker die onze muziekstukken ging ‘verklappen’ en nog altijd vol bewondering onze dirigent Roger Cobben weet aan te kondigen...
We zijn gestart met een flinke Oostenrijkse militaire mars “Wien bleibt Wien” zodat iedereen op het puntje van zijn stoel zat en daarna hebben we een leuke selectie uit ons repertoire gespeeld, Mexicaanse melodieën en een Spaanse Flamenco, een medley van André Rieuwalsjes en van Sousamarsen en tussendoor nog een paar mooie concertstukken, een romantisch filmthema en een ode aan Sorrento, waarbij een van onze trompettisten mocht soleren en dat ging hem prima af!
In het publiek zitten altijd veel muzikanten en de kritieken na afloop waren bijzonder lovend: mooie klank, goed gespeeld en nog wat van die superlatieven. En dat mocht ook wel want we hadden zelf ook al vastgesteld dat het prima liep. In ieder geval een goede repetitie voor het optreden in Thorn.
Dat niet iedereen stilzit op het podium was wel duidelijk want onze rondspringende fotograaf Piet Berkers heeft weer de nodige plaatjes geschoten en van hem zijn de foto's bij dit artikel en alle andere foto’s in het bijbehorende album. Bekijk ze in alle rust, dan kunt u de muziek erbij horen…

 

Pinkster2017Deze titel was toch wel het kenmerk van de optredens op Eerste Pinksterdag, samen met de Jazz academie van Somerens Lust onder leiding van Kees Kes. Zij speelden als eerste voor twee volle terrassen en konden genieten van een stralend zonnetje en niet te veel wind. En gelukkig voor hen werd dit orkest versterkt met microfoons waardoor het geheel toch goed te horen was.

Zoals de naam al doet vermoeden speelden zij leuke “jazzie” nummers en natuurlijk mag dan een zangeres niet ontbreken. Zij zong voornamelijk “easy jazz”, goed in het gehoor liggende langzame nummers die een beetje blues-achtig klinken, zoals “Cry me a River” en “Georgia on my mind”. Verschillende muzikanten mochten in diverse nummers ook nog eens soleren en dat ging allemaal prima. Een goed optreden.

Ondertussen waren we een uurtje verder, was de wind wat actiever geworden(!) en was de beurt aan ons, Seniorenorkest Groot Someren onder leiding van Roger Cobben. We waren niet compleet want acht van onze muzikanten hadden andere verplichtingen of bezigheden. En dan wordt het ook worstelen met het plaatsen van 43 stoelen... In eerste instantie vormden de blazers een soort kopgroep voor de slagwerkers met een flink afstandsverschil, maar na enig roepen werd het orkest toch in elkaar geschoven. Dat moet ook wel want anders hoor je elkaar niet en zeker niet met de opgestoken wind. En dat bleek later ook wel toen de Best Songs Ever hun naam geen eer aan deden! Misschien hadden we beter "Hoe sterk is de eenzame blazer die krom gebogen over zijn muziekstuk, tegen de wind, zichzelf een weg baant" kunnen spelen.  Maar alle andere stukken liepen prima, ondanks de wind, en “je moet er vanuit gaan en na afloop ook vaststellen dat het publiek heeft genoten”, aldus Olga en die kan het weten! (foto: Eric Driessen - zie ook zijn foto's in de album).

 

We begonnen onze “Eegelshoeve-repetitie” met een “Lang zullen ze leven” en dat was niet bedoeld voor de bewoners van het verzorgingstehuis. Niet dat die niet lang mogen blijven leven maar wij hadden twee jarigen in het orkest en die moet je dan toch even op gepaste wijze in het zonnetje zetten, nietwaar?
De muziekcommissie had weer een leuk programma in elkaar geknutseld en onze lady speaker had zich weer uitgebreid voorbereid om onze toehoorders uit te kunnen leggen wat we allemaal gingen spelen, onder de bezielende leiding van “onze Roger Cobben, waarvan we zoveel houden en die we niet kunnen missen...” aldus onze zegsvrouw! Roger kleurde om hetgeen hij hoorde en Wil om hetgeen ze er zomaar uitgeflapt had! Haha, het was leuk en daarom hebben we het hier maar vastgelegd in de website, voor de historici uit 2050 en later.
Eegelshoeve1We hebben een leuk programma gespeeld met voor de oudjes in het huis zeer herkenbare muziek uit vroegere tijden. Niet dat we Corrie Brokken of Mieke Telkamp uit de kast hebben gehaald, laat staan de Selvera’s met twee reebruine ogen, maar we speelden wel herkenbare marsen van Sousa of walsjes van Strauss waarmee André Rieu zo beroemd is geworden. Ook het Mexico Life en Wien bleibt Wien liet de mensen aardig op hun stoelen op en neer schuiven. En dan zie je dat dit soort muziek zeker nog herkend wordt door de mensen met dementie en dat ze er blij van worden. We kregen dan ook al direct een uitnodiging voor volgende week, nou vooruit voor “zo vlug mogelijk weer terugkomen”.
Ik kwam er ook nog een bekende tegen. Hij zei: "schitterende muziek hebben jullie gespeeld; dat kon ik goed horen want ik heb een nieuwe gehoorapparaat en nou hoor ik alles weer!". Ik zeg: "mooi toch, en wat heeft dat ding gekost?" "Half twaalf", antwoordde hij....
Na een uurtje was de pret voorbij en mochten we allemaal naar het terras voor een heerlijke kop koffie met cake. En met de koffie en de cake in de hand doken we allemaal snel onder de parasols want het zonnetje was er niet alleen voor de jarigen...

 

Rode Kruis1Op de vraag vanuit de leiding van de Rode Kruisbungalow in Lierop of wij een klein concert wilden geven voor de in die week verblijvende gasten uit Someren, heeft een aantal muzikanten uit ons orkest positief gereageerd en werd een klein ensemble gevormd.
Uit het bestaande repertoire werd een luchtig programma samengesteld van tien nummers verdeeld in twee blokjes van vijf, met een korte pauze tussen beide blokken. Rode Kruis2Gezien de reacties en het enthousiasme waarop werd meegedeind en gezongen werd dit concert door de gasten en de leiding zeer op prijs gesteld. Het enthousiasme van de aanwezigen straalde ook op ons af. Het was voor ons een bijzondere ervaring en mogelijk voor herhaling vatbaar. (tekst: Dick Kremers).

 

Jo WijnenOns seniorenorkest is weer wat Koninklijker en nog meer Oranje geworden want dit jaar liep Jo Wijnen in de lintjesregen, werd “nat” en bleek na afloop Lid in de Orde van Oranje Nassau te zijn en daarvoor kreeg hij op woensdag 26 april 2017 de bijbehorende versierselen opgespeld door burgemeester Veltman.
Jo heeft zich op verschillende gebieden verdienstelijk gemaakt voor Someren. Vooral zijn inzet voor Muziekvereniging Somerens Lust, waar hij al zestig jaar lid van is, wordt zeer gewaardeerd. Hiervoor is Jo ook tot erelid benoemd bij deze vereniging.
Ook ons Seniorenorkest Groot Someren kan altijd op hem rekenen. Niet alleen is hij bij ons bestuurslid maar zit ook in de muziekcommissie en in de PR-commissie. 
Verder heeft of doet Jo nog steeds werk voor het Peel- en Klokmuseum in Asten en voor de VVV in Someren en misschien nog wel meer dingen maar hij vertelt ook niet altijd alles... .
Jo: namens alle leden van het orkest en overige leden van onze vereniging van Harte Gefeliciteerd.
De foto hierboven is "geroofd" uit een album van Siris...