Wouterbergen aOp deze regenachtige 6e oktober hebben we ons verzameld bij “Wouterbergen” aan de Nieuwendijk te Someren, voor het verzorgen van een muzikale middag.
Deze uiterst modern ingerichte zorgboerderij, die begin 2019 is geopend, biedt opvang voor mensen die een dagbesteding nodig hebben. Er is veel ruimte in het gebouw en door de grote raampartijen heb je naar alle kanten een praktisch onbeperkt uitzicht. Maar er is veel meer, zoals een grote tuin, een groentetuin en er zijn dieren om te verzorgen, kortom: de deelnemers vinden hier zeker een zinvolle dagbesteding. Klik HIER voor een sfeerimpressie van het complex.

Nou is zondag niet bij uitstek de dag waarop het complex vol zit met de reguliere bezoekers maar een aantal, waaronder verzorgers en begeleiders hadden toch de tijd en gelegenheid gevonden om naar ons te komen luisteren. Maar ook wij waren niet op volle “oorlogssterkte” en zelfs de dirigent ontbrak wegens andere verplichtingen. Dus het was nu aan “onze Guus” om ons te starten, te dirigeren en op tijd weer te laten stoppen. Wouterbergen bEn dat is hem wonderwel gelukt; soms pruttelde er wel eens wat bij de start, werden onderweg een paar hobbels genomen maar voor het merendeel waren we toch allemaal gelijk op de laatste maat… En ook onze slagwerksectie had er zin in want die stond zowat de hele middag in “sportstand” maar dat komt natuurlijk door hun enthousiasme.
In de pauze werden we als echte artiesten in een aparte “foyer” professioneel verzorgd met heerlijke wraps en een hele variëteit aan min-snacks, dus wat dat betreft zouden we volgende week al weer terug willen gaan. Nou zal dat niet volgende week worden maar zeker is dat we hier weer eens terug komen, want het is een prachtige locatie. En degenen die er vandaag niet bij waren hebben heel wat (lekkers) gemist…

 

MeierijHotel Centraal is bij uitstek geschikt voor een gezellig uitwisselingsconcert, niet alleen omdat het zo mooi centraal in het dorp ligt maar ook omdat de zaal een goede akoestiek heeft, ook wanneer deze “uitverkocht” is. En vandaag, zondag 29 september, hadden we een “volle bak” met twee uit de kluiten gewassen orkesten en een voorzitter die de middag enthousiast opende.
Onze gasten, het Regionaal Seniorenorkest de Meierij onder leiding van Jan Hermans, hadden de weg naar de Peel kunnen vinden en vanmiddag mochten zij als eersten hun muzikale kunsten vertonen. En dat is natuurlijk geen probleem als je als dirigent voor een club van 60 muzikanten staat. Met een stevige mars, de Liberty Bell van Sousa, werd het concert geopend waarna de mooiste melodieën van Verdi aan bod kwamen, ditmaal onder leiding van Giovanni Hermans… aldus hun “Mister speaker”.
Een “Tribute to Edith Piaf” (ik dacht: nou komt Jean Hermans voor het orkest staan…) werd gevolgd door Butch Cassidy and The Sundance Kid die op de fiets door de regen de berg afgingen. Jammer dat een van de trompettisten onderweg een klats regen in zijn ogen kreeg maar hij revancheerde zich later geweldig in de Efteling tijdens een potpourri van Bert Kaempfert. En met de vrolijke klanken van Italian Holiday besloot De Meierij hun bijdrage aan deze middag.

Bevrijding 1a MiniatuurOp 20 september 2019 was het 75 jaar geleden dat Someren werd bevrijd. Al weer zo lang geleden dat de meesten het alleen maar kennen van “gehoord hebben”. Maar om toch het gedachten-goed van Bevrijding levendig te houden is het nodig om ook de jeugd hierover steeds weer te informeren.
In dat kader worden in Someren en omliggende gemeenten in de komende maanden diverse projecten georganiseerd onder de naam “Death Valley De Peel”. En aan een van deze projecten heeft ons seniorenorkest deze morgen (26 september) meegewerkt door het spelen van muziek uit de tijd van de bevrijding 1944/1945.
We zaten gezellig bijeengepakt onder de overkapping en luifels van Uncle Buck op het Wilhelminaplein. Tijdens de bevrijding zelf zullen er beslist “Uncle Bucks” meegevochten hebben voor ons, maar die van het Wilhelminaplein was nergens te bekennen; jammer, de zaak bleef gesloten. Maar gelukkig kwamen al snel de groepen jeugd voorbij en konden we hen laten horen hoe de muziek uit die tijd klonk. Niemand kende natuurlijk Vera Lynn (nu nog in leven met haar 102 jaar!) of had ooit gehoord van Lili Marleen maar op het ritme van “Happy Days are here again” werd vrolijk gereageerd en meegeklapt.Bevrijding 3a Miniatuur

Onze dirigent ontving elke groep met een korte inleiding en dat doet hij hartstikke leuk, vroeg wie “We will meet again” kon vertalen, grapte dat onze medley een half uur zou duren (het was ondertussen gaan regenen) en vergeleek uiteindelijk Lady Gaga met Vera Lynn…
Al met al, ondanks de regen en het frisse temperatuurtje, was het gewoon leuk om te doen en over vijf jaar komen we gewoon weer terug!

 

 

HilvarenbeekVandaag, onze tweede ledendag (13-08), vertrokken we met “onze” luxe touringcar (van Wouter) richting het noorden. Waarheen? Alleen de activiteitencommissie wist het maar ter hoogte van Eindhoven verklapte onze voorzitter dat het nog 34 minuten rijden was, waarna we prompt in de file kwamen te staan. Gelukkig verlieten we in Oirschot de altijd volle A58 en gingen via wat dorpsweggetjes richting Hilvarenbeek. En waar kwamen we terecht? Bij Chris en Tonnie van Laarhoven van het orgel- en kermismuseum, oftewel “Daansen en sjaansen bij Jaansen” op z’n Tilburgs geschreven…
Na een allerhartelijkste ontvangst met koffie en een echte “Belse wafel mé slagroom” ontstak Tonnie in een breedvoerig en diepgaand gedetailleerde uitleg over haar man Chris, een natuur- en wiskundeleraar, die Harley Davidsons ging verkopen, er eentje ruilde tegen een orgel omdat de motorliefhebber geen geld had, vervolgens het naastgelegen aardbeienveld van zijn zojuist gescheiden buurman in no time veroverde (kennelijk was die vrouw er met alle financiën vandoor gegaan) en uiteindelijk zijn Tonnie op de hoogte bracht van alles wat hij al had geregeld en haar de mond snoerde met “Vrouwke…” met het inmiddels bekende gebaar. Kennelijk heeft Tonnie altijd goed haar mond gehouden want ze heeft geen dikke kont gekregen…

Carat 2019 MobileHet was mooi weer op zondag 11 augustus. Zonnig en een matig windje, waardoor we onze bladmuziek goed onder controle konden houden. Geen enkel blad is in het water gevallen. Bovendien was er veel publiek en er moesten zelfs extra stoelen worden aangerukt.
Voor ons speelden Musikfreunde “Zum grünen Kranz” uit Geldrop. Hun repertoire bestaat voornamelijk uit Egerländer/Böhmische muziek. Ze speelden extra lang omdat het orkest na hen was uitgevallen.
Daarna waren wij aan de beurt en onder leiding van onze Roger Cobben hebben we een gevarieerd programma laten horen. Na de openingsmars “William Bluehart March” zijn we overgegaan op een heel ander genre, een medley van Frank SInatra, Mexicaanse klanken en een concertstuk met veel Amore; deze laatste uitgebreid toegelicht door onze lady speaker. Ook het muziekstuk "Tumaco" over een Colombiaans dorp, viel goed in de smaak bij het publiek en na het spetterende "A brand new day", was de dag niet meer stuk te krijgen. We hebben als toegift nog de Portugese mars "O Vitinho" gspeeld. (tekst Wil Aarts - foto Marianne Bukkems).