sogsDit keer zaten we in het nieuwe gemeenschapshuis De Einder in Someren-Eind, een prima locatie om muziek uit te voeren. Wij mochten als eerste het podium op en we waren ruim voor tijd al aanwezig om nog enkele passages door te nemen. We hadden namelijk een gasttrompettist, Frank van Gastel uit Lierop en hij had pas één repetitie meegespeeld. Onze dirigent Roger Cobben, ging met een sneltreinvaart door de “hobbels” in de muziek en toen het 14.00 uur was, bleek de zaal prima gevuld te zijn met belangstellenden. Nadat onze voorzitter iedereen had verwelkomd zijn we gestart met een geslaagde uitvoering van “O Vitinho”. Ook onze “Cream of Clapton” liep gesmeerd maar het hoogtepunt was toch onze gasttrompettist in het derde nummer met zijn solo “Come back to Sorrento”, die hij pontificaal voor het orkest staande, schitterende uitvoerde! Maar daar heb je hem dan ook voor gevraagd, nietwaar… Het publiek reageerde erg enthousiast met een groot applaus, en terecht!
Tijdens dit concert hebben we voor de eerste keer “Where Eagles Soar” uitgevoerd en ook dat liep fantastisch. Maar we hadden nog meer solisten… als was het maar één nootje bijvoorbeeld in de “Free World Fantasy” of op het eind van “Mexico Life”… Maar ook onze afsluiter was voor een solist: onze voorzitter met “Hier heur ik thuis”. En andermaal reageerde het publiek zeer enthousiast met een groot applaus.

VTONa een korte pauze was het de beurt aan het “Vrije Tijds Orkest” (VTO) uit Deurne onder leiding van Theo Lokin. Zaten wij met 50 muzikanten op het podium, VTO had maar de helft in de aanbieding. Zij misten een paar leden maar dat tekort werd ruimschoots opgevuld door de op conferences lijkende tussentijdse verhalen van hun dirigent… “Op het maffiose Sicilië speelden zij Italiaanse melodieën waarbij bij mensen de tranen in de ogen schoten en sommigen schoten terug…” en de levensloop van Manuel Benítez Pérez was zijn inleiding tot het stuk “El Cordobés”. Ook voor hun “South of the Border” werden Mexicaanse drugskartels op ludieke wijze aan Someren gelinkt en het “Ciuri ciuri” bleek een compositie van Theo Lokin zelf met verrassende herkenbare tussenstukjes zoals “…en we gaan nog niet naar huis…”. Nou dat deden we ook niet; iedereen heeft vol belangstelling naar beide orkesten zitten luisteren en na afloop waren er volop complimenten. Na een toegift van VTO met "Amporita Roca" was het gezellig vertoeven aan de bar. Het was een erg leuke middag en we moeten maar eens vlug terug naar Deurne. Als u HIER klikt ziet u de foto's op Siris - Mediatheek met dank aan Nannie van Hoof.